Woensdrecht

Tegenwoordig heeft “Woensdrecht”, in vertaald ABN vliegbasis Woensdrecht weer zijn terechte plek in de Luchtmacht stamboom. Wie kent het niet uit de jaren ’80: protesten tegen de kernbommen, “gebreide mutsen” (Luchtmachtuitdrukking voor wat sjofel geklede dames) die aan het hek hingen, LBK (Luchtmachtbewakingskorps) die zowat in hun broek deden, nerveuze Marechaussee en opgewonden politie, enfin dat waren de beelden die de wereld zijn overgegaan. De goeie ouwe tijd heet dat. Ja, m’n hoela.
Nu is het weer een rustig veld waar veel Luchtmachtpersoneel wordt opgeleid waaronder ook vliegers. Het snerpend geluid van de Pilatus trainer is iedere Woendrechtenaar een bekend en soms ook enerverend geluid in de oren. Het woord training is gevallen en dat is een prima oversteek naar de jaren vijftig.
Woensdrecht is een romantisch veld met “techneuten” en vliegers. De vliegers mochten zo veel vliegen als ze wilden en de techneuten moesten er voor zorgen dat dit ook zo van de lijn ging.
Jawel, het was een warme zomer in juni. Het gesleutel aan de “kisten” was gedaan en de meute lag op de rug in het gras. De ene na de andere Tiger Moth ging van start, op weg naar Zeeland, waar af en toe nog wel eens bij een boerderij werd geland om kaas te kopen. Toen ging dat nog. Moet je nu mee komen: hoogstens een nood- of voorzorgslanding kan je op dit pad brengen en uitgerekend bij een boerderij? Dan heb je heel wat uit te leggen en vaak.
Op een gegeven moment gaat er een “Tigertje” take off, valt er een wiel af. De meute, ja die in het gras lag, veert als een man overeind. Tjoh, een wiel af. Man, “how can?”.
Het slimste jongetje van de klas weet wat te doen staat. Hij rent met gezwinde ijver naar de Chef Vliegdienst en bericht hem wat er gebeurd is. Deze kijkt de man aan alsof de here God zelf voor hem staat maar hervat zich al vlug en rent naar buiten. Heel in de verte ziet hij inderdaad nog de contouren van een vliegtuig met een rare opening waar een wiel hoorde te zitten.
Tja, wat gedaan?
De vliegtuigen waren toen nog primaire luchtvaartuigen, bijeengehouden door doek en draad en radio aan boord was een no-no. Geen nood, de overste had de oplossing paraat.
Er moest een tweede kist starten met een monteur achterin die het wiel moest laten zien aan de vlieger van de kist waar het wiel van af was.
Zo gezegd, zo gedaan; Sjefke ging achterin bij Jopie en zo toog het gezelschap op weg, althans, dat was de bedoeling. De kist taxiet naar de strip, gaat take-off en wat gebeurt er? Ja, beste kijker, vliegt er een wiel af.
Sjefke en Jopie waren geheel en al onkundig van het feit dat hun kist nu in een minder vliegwaardige staat verkeerde. In Luchtmachttermen heet dat: unserviceable. Niet dat de Tiger Moth daar minder om vloog of opeens andere vliegeigenschappen door vertoonde. Het vuiltje bleef gewoon vliegen. En zo gleed het west Brabantse landschap onder het vrolijk snorrende Tigertje door. Ja, daar ginds vlogen ze: onmiskenbaar – vliegtuig-met-wiel-af. Jopie gaf nog wat extra gas bij zodat ze toch maar vlug bij de ongelukkigen konden komen. Hij gaat naast de kist vliegen met het wiel af, wacht even, het wordt nou toch wel gecompliceerd: ik bedoel dus de kist die het eerste startte. Die mannen zien tot hun niet geringe verbazing dat het vliegtuig een wiel mist. Maar hoe had die dekselse monteur dat wiel in zijn handen gekregen? Ze moeten gekeken hebben als pas geboren kinderen. Het werd een pandamonium van heb ik jou daar en niemand snapte er nog iets van. Dan maar terug naar Woensdrecht.
Vermeldenswaard is nog dat er behoorlijk peentjes werden gezweet onderweg en dat kwam niet alleen door de warmte!!
Rest nog te vermelden dat beide toestellen veilig zijn geland. Hiermee was andermaal een prachtig verhaal toegevoegd aan het vliegerslatijn van de Luchtmacht.
Een ander verhaal is dat van de kist in Eindhoven die kwam landen met problemen. Een F-84 f Thunderstreak. Maar dat is voor het volgende voorleesuurtje.
Laat overlet
PARVUS NUMERO, MAGNUS MERITO
(klein in getal, groot in daden)

Wim