Wat nou weer, zult u zich afvragen. Nou, nu maar weer FOMO.
FOMO is een afkorting van Fietsen Onder Moeilijke Omstandigheden. De stichting was opgericht door een paar collega’s die “hem wel lusten”.
Vaak werd dan ook “onder het genot van” de fiets gebruikt om naar de volgende bestemming te komen. De fiets bleek dan een willetje van zichzelf
te hebben zodat driftig gecorrigeerd moest worden op de koers. Die correctie verliep niet altijd vlekkeloos zodat menige aanraking met terra
ferma het gevolg was. De collega’s waren dan altijd nieuwsgierig hoe het met je was afgelopen. Dat viel op een gegeven moment die bedoelde
collega’s op, nl. niemand vroeg hoe het met de fiets was.
Nou was dus de doelstelling van de stichting de ongelukkige die was komen te vallen te bezoeken en te vragen hoe het met de fiets gegaan was. Wat
jezelf betrof kon je in het moeras zakken, dat interesseerde ze geen biet.
Het eerste slachtoffer was de dokter. Hij was lekker wezen doorzakken in de officiersmess en besloot op een gegeven moment dat het genoeg was.
Verstandig als een dokter is had hij de sleutels al ingeleverd en was op de fiets geklommen, ja letterlijk, want degenen die het gezien hadden, waren
reeds in de weer de sichting FOMO te bellen. En waarachtig, de dok rijdt door een kuil en was daarmee de eerste kandidaat voor de stichting.
Velen zijn hem gevolgd en meestal liep het beter af met de fiets dan zijn berijder. Waarvan akte!!
De Koninklijke Luchtmacht is voor mij, jammergenoeg, een gesloten boek. Per 1 november 2005 is het fenomeen funktioneel leeftijdsontslag ook over
mij neergedaald. Zeer tot mijn spijt, moet ik bekennen. Het was een fijne tijd met fijne collega’s en net zo’n fijne grappen en grollen.
PARVUS NUMERO, MAGNUS MERITO
(klein in getal, groot in daden)
Wim Janssen
|
